دلم آرام می شود گاهی،
وقتی که ضرب آهنگ تصویرت،
پشت پنجره ی سکوت،
مهر خاموشی به لب می زند.
وقتی حس می کنم که تو هستی.
دلم را با سکوت آرام می کنم گاهی
هر وقت صدا می زنم تو را.
بغض کوچ کرده ام،
خالی می کند حرف در حرف را
تو نمی گویی اما،
می دانم این حس گمنام را
با کسی تقسیم می کنم،
می دانم سکوتم را با دنیای تصویرها
تفسیر می کنم گاهی.
در کنج تنهایی
سکوت
تنها حرف گفتنی است.
دلم را آرام می کنم گاهی
وقتی که حرف می زنم
وقتی که سکوت می کنم گاهی...